chevron_left chevron_right
Zaloguj Zarejestruj

Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5


filter_list
Szarońska Róża
Autor Wiadomość
Sagittariis Offline
Luna

Posty: 112
Dołączył/a: 03 2012
Szarońska Róża 08.06.2012, 07:11    #1

ZJEDNOCZENIE Z BOGIEM
modlitwa, ofiara, cierpienie i milczenie.

W ostatnim okresie na Ziemi - w zjednoczeniu człowieka z Bogiem ma odegrać szczególną rolę - milczenie. W obecności Bożej potrzebujemy milczenia. Tylko w ciszy Bóg przemawia do każdego człowieka. Przemawia do każdego na swój sposób.

Tylko w ciszy każdy zobaczy i zrozumie co w nim dokonuje Bóg. W ciszy i milczeniu rozpala płomień w sercu człowieka. Milczenie ukaże każdemu, że Bóg nigdy nie opuszcza nawet jak człowiekowi jawi się ten stan jako trudy, ciemności i ciężkie doświadczenia, które wydają się wielokrotnie jako zbędny bagaż w drodze do Boga.

Każdy kto chce dostąpić zjednoczenia musi poznać drogę wyrzeczenia.

Co mówi o tym Św. Jan od Krzyża - Jego myśli... pierwsze miejsce zajmuje boski wymiar wszystkich poczynań. Stanowi on klucz do ciemnej nocy, kontemplacji i wyjaśnienia jej korzyści. Noc wprawdzie zaciemnia ducha, ale tylko po to by obdarzyć światłem. Upokarza duszę i oddala jej nędzę, aby ją podnieść. Pozbawia ją posiadania i uczuć naturalnych, by mogła się "na sposób boski rozprzestrzeniać, rozradować i smakować we wszystkich rzeczach ziemskich i niebieskich, osiągnąwszy już we wszystkim całkowitą swobodę duchową." Kiedy dusza przechodzi bezpiecznie przez wszystkie próby oczyszczenia zmysłów i dostrzega, że życie jest krótkie, że wąska jest droga, która wiedzie do żywota wiecznego, że zaledwie sprawiedliwy się zbawi, że rzeczy tego świata są pozorne i zwodnicze, i wszystko kończy się i rozpływa jak woda a z drugiej strony odczuwa wielki dług, jaki winna Bogu, że powinna mu odpowiedzieć miłością, że wiele dni jej życia minęło bezużytecznie, że już jest za późno, by naprawić to wszystko zlo ... dotknięta strachem i wewnętrzną boleścią serca na myśl o takiej wielkiej stracie i niebezpieczeństwie, nie zwleka dnia ani godziny... z udręką i jękiem wychodzącym z jej serca zranionego miłością Boga zaczyna wzywać swojego umiłowanego i woła ...

"Gdzie się ukryłeś Umiłowany i mnie wśród jęków zostawił? Uciekłeś jak jeleń. Gdyś mnie wpierw zranił, biegłem za Tobą z płaczem a Tyś się oddalił.
(Św, Jan od Krzyża)

Ważne aby każdy człowiek umiał przed Bogiem otworzyć serce i każdy niech wpuści do niego Boga, niech Bóg w nim zamieszka. Ważne aby w życie zaprosić Jezusa Chrystusa, niech zamieszka z nami. Ten stan połączy mocno człowieka ze Świadomością Chrystusową.

Jezus mówi do nas
... abyście znali Miłość moją, wzywalibyście mnie bez ustanku ...

Więc prośmy nieustannie
... Jezu przybądź do mnie i rozpal w sercu moim swój gorący Płomień. Niech się we mnie pali dniem i nocą ...

Czas dzisiejszy jest czasem doświadczeń i czasem potężnej odnowy. Bóg robi wszystko aby zjednoczyć wszystkie dzieci swoje.

Poprzez Miłosierdzie Boga i Jego Nieskończoną Miłość pragnie przeniknąć nas, napełnić i oczyścić.

A przez oczyszczenie uświęcić i wynieść człowieka do swoich ogrodów. Wielkim symbolem tej Jego Miłości jest róża, z ostrymi kolcami, pachnąca i piękna ... oznacza cierpienie i radość.

Poprzez oczyszczenie następuje odnowa. Poprzez cierpienie wzrost człowieka i wielkie przemiany w nim samym. Dlatego powszechnie w chrześcijaństwie ten okres jest nazywany epoką wielkich cierpień i duchowej odnowy.

" ... nie osiąga się zbawienia bez przepłynięcia wzburzonego morza, ciągle grożącego zatonięciem. Kalwaria jest górą świętych, lecz stamtąd przechodzimy na inną górę, która nazywa się Tabor. Lecz kiedy ten dzień nadejdzie? Kiedy zaśpiewamy hymn zwycięstwa nad naszymi wszystkimi wrogami? Chwała niech będzie Panu a Jego sprawiedliwość niech się spełni ..." (Ojciec Pio)



W epoce, w której obecnie żyjemy coraz więcej się słyszy o objawieniach Maryi i Jezusa. Oboje proszą o głęboką kontemplację, modlitwę, o większą miłość do Boga. Nie przymuszają nas do wielkich rzeczy, czynienia magii czy cudów - jedynie proszą o poświęcenie trochę czasu każdego dnia aby nasza dusza zanurzyła się w oceanie tej Potężnej Miłości i otworzyła swoje serce i zaufała Bogu.

Pomimo, że każdy człowiek kroczy po świecie własną drogą, ma odrębne cele życia, małe i wielkie i inne powołanie, jednak każde jedno ma wielką wartość dla Boga. Poprzez swoją Miłość Bóg pragnie wszystkich ludzi wynieść wysoko.

"... Duch Święty mówi nam, że aby dopłynąć do portu zbawienia, dusze wybranych powinny przejść przez ogień bolesnych poniżeń i oczyścić się w nim, jak złoto i srebro w tyglu i w ten sposób zaoszczędzą sobie wynagradzających cierpień za grzechy w przyszłym życiu. Przyjmij i trwaj w boleści i w poniżeniu twoim miej cierpliwość bo złoto i srebro w ogniu bywa próbowane a ludzie mili Bogu - w piecu utrapienia. (Ojciec Pio)

RÓŻA - jest symbolem mistycznym, oznacza unię między Bogiem - Chrystusem i Jego ludem. Maryja objawia się często w postaci zapachu róży. Róża jest królową kwiatów. Przynależy do Jezusa i Maryi - królowej Nieba i Ziemi. Również wiele świętych kobiet jest symbolizowanych z różą np. Casilda Toledańska, Elżbieta z Portugalii, Elżbieta z Węgier, Mała Święta Tereska i wiele innych. Dante określił różę jako symbol Uniwersum, podobnie jak w Azji Lotus. Wiele płatków róży ukazuje wielorakość kosmosu.

Biała róża - oznacza czystość i świętość. Często określana jako symbol niewinności. Zmoczone we krwi jej płatki ... (Jezus Chrystus). Piękno, czystość i wielorakość płatków jest symbolem zmartwychwstania i Miłości Boga. Kiedy przekwita znaczy spokój i adoracja.

Cały ogród róż jest symbolem poświeconym Różańcowi Świętemu. Litania Loretańska jest inaczej zwana Mistyczna różą, na cześć Maryi.

Róża jako symbol Chrystusa jest aluzją do Jego drzewa genealogicznego, korzeni z których się narodził Jezus, zwane jest inaczej drzewem Jezusa. Jezus bardzo często jest przedstawiany jako małe dziecię siedzące na kolanach matki w otoczeniu róż. Również często towarzyszy mu 2-ch aniołów.

Aniołowie, to symbol podniesionych rąk Jezusa w chwili Wniebowstąpienia. Dwóch aniołów symbolizuje otwarcie Nieba i komplet cyklu człowieka - jego mistyczna podróż dobiegła końca. Różaniec Maryi pochodzi właśnie od róż, kwiatów ofiarowanych Matce Boga.

Pierwszym Różańcem był wieniec z kwiatów róży. W roku 1506 Albrecht Durer zaprezentował w swojej ikonografii koronę z róż. Jego Mistyczna prezentacja radości, cierpienia i chwały. Różaniec ma potężną moc, kiedy jest odmawiany 10x, 50x, 150x. Symbol wielkiego poświecenia.

Róża jest również symbolem śmiertelności. Ilustruje poprzez swoje płatki i ich kształty życie i różnorodność człowieka.

Stare przysłowie mówi.

"Życie jest jak róża - piękne, ale umiera szybko"

Róża wykwita w promieniach słońca i umiera po jego zachodzie. I jest powiedziane - pięknie wykwita pod okiem Boga (słońca). Róża jest pełna cierni i grubych kolców a te oznaczają cierpienie, ból, ciężką pracę i słabość ale Bóg podnosi i zmienia w radość wszystkie te nieszczęścia.

Symbole koloru róży:

1. Czerwona - miłość i respekt.
2. Biała - niewinność, czystość i świętość.
3. Koralowa - pragnienie.
4. Lawendowa - ekspresja i mistyka.
5. Pomarańczowa - fascynacja.
6. Żółta - radość, wyzwolenie.
7. Jasny róż - dostojność i szczęśliwość.
8. Ciemny róż - podziękowanie.



źródło : http://www.vismaya-maitreya.pl/zakryte_z...onska.html


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości